მთავარი ჩვენს შესახებსაიტის რუკაკონტაქტი
 
რატომ დევნის კულტურის სამინისტრო მეცნიერთა ნაწილს? - 28 ივლისი 2022

"ვიმედოვნებთ ხელისუფლება გონს მოეგება, ერთი ადამიანის ხუშტურებს ჩვენი საამაყო კულტურული მემკვიდრეობა არ ანდა გადავაყოლოთ"

ისტორიულმა მეხსიერებამ კარგად იცის - ზოგჯერ მონები განსაკუთრებულად სასტიკი დამოკიდებულებებით გამოირჩევიან. ვინ იფიქრებდა, რომ კულტურის სამინისტრო თავისუფლად მოაზროვნეთა (დამსახურებულ მეცნიერთა) მიმართ უკანონო, ზონდერ მეთოდებს აქტიურად გამოიყენებდა. „ოცნების“ მთავრობაში ვისაც ჯერ კიდევ ჭკუა მოეკითხება, ამ პრობლემას უნდა მიხედოს, თორემ „შუბი ხალთაში“ არ იმალება. 

ამ თემაზე სისტემიდან უსამართლოდ გაშვებულ მეცნიერს, ნიკოლოზ წიქარიძეს ვესაუბრეთ.

- 24 მაისს შემატყობინეს, რომ სამსახურიდან, მთავარი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობიდან  გათავისუფლებული ვიყავი. 2003 წელს ეროვნულ მუზეუმში მოხალისედ მივედი. 2006 წელს ასისტენტი გავხდი (კურატორის ასისტენტი), სამაგისტროს დაცვის შემდეგ მეცნიერ-თანამშრომელი, სადოქტოროს შემდეგ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი და შემდეგ მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. ჩემი მთავარი მოვალეობა სამეცნიერო პროექტების ხელმძღვანელობა იყო; სხვადასხვა ფონდებიდან გრანტების მოზიდვა, გამოფენებში მონაწილეობა, სამეცნიერო აქტივობებში ჩართვა. მგონი, ამ ყველაფერს ძალიან კარგად ვაკეთებდი. ბოლო წელივით წარმატებული მუზეუმს აქამდე არ ჰქონია, რადგან თითქმის ყველა მიმართულებით პროექტების მოზიდვა მოხერხდა. ოცამდე საგრანტო კონკურსში მონაწილეობა მივიღეთ, ათში გავიმარჯვეთ - უმეტესობაში ხელმძღვანელი მე ვარ. დანარჩენებში ძირითადი პერსონალი, ზოგან კოორდინატორი და .. ასევე, არის საერთაშორისო უმაღლესი დონის პროექტები, ერთ-ერთი ლუის ლიკის ფონდის გრანტია, რომელიც ჩვენ სფეროში (ქვის ხანის არქეოლოგია და პალეოანთროპოლოგია, განამარხებულ ადამიანთა სახეობების ძვლების კვლევა) ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული ფონდია. მეორე ქართველი ვარ, ვინც ეს პროექტი მოიძია დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში. ამაში ჩემ გარდა სამოცამდე მეცნიერია ჩართული. მათ შორის გერმანელები, ფრანგები, ამერიკელები. წელს ასეთი რამდენიმე პროექტი გვქონდა. ამდენ პროექტში რომ გაიმარჯვებ, წესით კარგად მუშაობ...

- ამის გათვალისწინებით რა მოხდა?

- კულტურის სამინისტროში ახალი ხელმძღვანელობის მოსვლამდე, ახლანდელმა ხელმძღვანელობამ შექმნა ისეთი წარმოდგენა, რომ ეროვნული მუზეუმი ალქაჯების ბუდედ არის გადაქცეული. შემოვიდნენ და აგრესიული ქმედებებით დაიწყეს ეროვნული მუზეუმის იდეის დისკრედიტაცია, დაშლა-მოსპობა ყველაფრის, რაც აქამდე გაკეთდა. გაუმჯობესების ნაცვლად, პრობლემები კიდევ გააღრმავეს, ახლები დაუმატეს. მიზეზი შეიძლება ბევრი იყოს. პირადად ოცი წელია მუზეუმში ვმუშაობ და ასეთი რამ არ მახსოვს, ეროვნული მუზეუმის პოლიტიზება მომხდარიყო. აქ ხომ სხვადასხვა იდეოლოგიის ადამიანები ვართ. მე მაგალითად მწვანე, მემარცხენე იდეოლოგიის მომხრე ვარ; ვიღაცები მათ უჭერენ მხარს, სხვები ნაციონალურ მოძრაობას, ლელოს, ლეიბორისტებს და .. აქ წინა ხელისუფლების დროსაც ასეთი პოლიტიზება არ მომხდარა. საყდრისის პრობლემის წამოჭრისას ეროვნული მუზეუმის რამდენიმე თანამშრომელი ვაქტიურობდით და მაშინაც ჩვენთვის არავის არაფერი უთქვამს. ანუ, არც ამ ხელისუფლების პირობებში მომხდარა აქამდე ჩვენი ინსტიტუციის პოლიტიზება. თეა წულუკიანის დანიშვნას მოჰყვა ეს ყველაფერი. უფროსი კოლეგები გვეუბნებიან, ასეთები აქ სსრკ- დროსაც კი არ მომხდარაო. საბოლოოდ ყველაფერი ისე დამთავრდა, რომ სამსახურიდან ადამიანები გაათავისუფლეს განურჩევლად პოლიტიკური სიმპათიებისა, მათ შორის ქართული ოცნების მხარდამჭერებიც.  მე არცერთ პარტიას მხარს არ ვუჭერ, მეც გამომიშვეს. იყო მცდელობა ეჩვენებინათ, რომ ვიღაცები მათ ზემოდან უყურებდნენ და არ ემორჩილებოდნენ; რეალურად არც ეს პრობლემა არსებობდა და მთელი ეს პროპაგანდა თითიდან გამოწოვილ საფუძველზე იდგა - მხოლოდ ერთი ჯგუფის მიერ ძალაუფლების ავტორიტარულ მოხვეჭას ემსახურებოდა. კულტურის და მეცნიერების სფეროში ყაზარმული სუბორდინაცია დაუშვებელია!

- რეალურად რა ხდებოდა?

- მოვიდნენ და ჩვენ არც კი შეგვხვდნენ - სამაგიეროდ რუსთაველის ფონდში გამარჯვებული ჩვენი ცამეტი პროექტი (რომლის მომზადებასაც ერთი წელი სჭირდება) შეაჩერეს. ფონდის დირექტორს მიწერეს,  ეს პროექტები უნდა შეჩერებულიყო, სანამ არც თუ მაღალი კვალიფიკაციის იურისტები არ გადაამოწმებდნენ მათ. ხაზს ვუსვამ, ამას გააკეთებდნენ არა დარგის მეცნიერები, არამედ იურისტები. მანამდე ხელოვნების მუზეუმში მთელი აურზაური  მოჰყვა კულტურის სამინისტროს აგრესიულ პოლიტიკას. თანამშრომლებს გამოუცხადეს, რომ შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმის შენობის აღდგენა  იყო არარენტაბელური, ფონდებიდან თითქოს რაღაცები იყო დაკარგული (რაც მერე ვერაფრით დაასაბუთეს და ამაზე საქართველოს ეროვნული მუზეუმის განცხადება შეგიძლია იხილოთ: https://museum.ge/index.php?lang_id=GEO&sec_id=105&info_id=16022) და ყველაფერი იმით დასრულდა, რომ იქაც 20-მდე თანამშრომელი გაათავისუფლეს.

არადა, ჩვენ მზად ვიყავით თანამშრომლობისთვის, ახლაც კი უარს არ ვამბობთ მოლაპარაკებებზე. მაგრამ მოვიდნენ თუ არა პროექტები დაგვიბლოკეს.

- ამაზე თქვენს პროტესტს რა მოყვა?

- გავარკვიეთ დირექტორატი როდის იკრიბებოდა, დავხდით და ვუთხარით, რომ ამ საკითხზე გასაუბრება გვინდოდა. დავის შემდეგ გვითხრეს - ყველაფერს მაინც ისე გავაკეთებთ, როგორც თვითონ საჭიროდ მივიჩნევთო. გამოვიდა წულუკიანის ერთ-ერთი მთავარი წარმომადგენელი ეროვნულ მუზეუმში ნიკა ახალბედაშვილი და ფოიეში შეკრებილ აღშფოთებულ თანამშრომლებს განუცხადა, რომ თურმე ეს საკითხები კიდევ ერთხელ უნდა განხილულიყო ახალი სამეცნიერო საბჭოს მიერ; რადგან თითქოს ზოგიერთ პროექტს, ფეისბუქზე საზოგადოების გარკვეული წარმომადგენლების მიერ გაკეთებული პოსტების თანახმად, პლაგიატთან დაკავშირებით პრობლემა ჰქონდა და .. იქ შეკრებილ 70-მდე ადამიანს ბატონი ნიკა საპროტესტო წერილებთან დაკავშირებითაც კი ეუბნებოდა - იცით რაზე მოგაწერინეს ხელიო. ამას გაღიზიანება მოყვა, როცა შენს სამეცნიერო მოღვაწეობას  სცხებენ ტალახს ასე ხდება. ამის შემდეგ მოჰყვა ცინიკური გამონათქვამები, რამდენი უნდა წეროთ ეგ თქვენი წერილები ან რა აზრი აქვსო. ბოლოს, ყოვლად უკანონოდ შექმნეს ახალი სამეცნიერო საბჭო, რადგან კანონი გვეუბნება, რომ ასეთ საბჭოს თავად მეცნიერ-თანამშრომლები ადგენენ. სამეცნიერო საბჭოში ძირითადად ინსტიტუციის გარედან მოყვანილი მეცნიერები შეიყვანეს, მათ ნაწილს მკაფიოდ ნეგატიური დამოკიდებულება აქვს საქართველოს ეროვნულ მუზეუმსა და თანამშრომლების მიმართ. მაგრამ ამ სამეცნიერო საბჭომაც კი ყველა ზემოაღნიშნულ პროექტს მხარი დაუჭირა; რადგან სამეცნიერო სფეროში ასეთი რამ უბრალოდ არ ხდება - შენს კოლეგებს დაუბლოკო უმაღლესი დონის პროექტები, რომლითაც ისინი ცხოვრობენ, სარჩო-საბადებელს იძენენ, მიზერულ-მათხოვრული ანაზღაურების გათვალისწინებით. საბოლოოდ, ჩვენი პროტესტის მიუხედავად, ცამეტიდან ერთი პროექტი მაინც დაბლოკეს; ეს იყო ხელოვნების მუზეუმიდან გათავისუფლებული თანამშრომლების პროექტი, რომელიც მიუხედავად სამეცნიერო საბჭოს მხარდაჭერისა, მაინც დაბლოკა ადმინისტრაციამ. გაგრძელებულ პროექტებს დღემდე აფერხებენ სხვადასხვა მიზეზებით.

ამავე დროს, სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფმა კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტომ გათხრების ნებართვების გაცემა შეაჩერა. ჩვენი პროექტები ამანაც შეაფერხა.

ამ ყველაფერს წინ ყველაზე მთავარი უძღოდა - საქართველოს ეროვნული მუზეუმის დებულებაში პირველი თებერვლის ცვლილებით შეიზღუდა სამეცნიერო და სამუზეუმო საქმიანობა.  თურმე ფონდებში ექსპონატებზე დაშვება უნდა შეთანხმებულიყო მინისტრთან და დირექტორატთან. მაგალითად, მე რომ   ექსპედიციიდან ფონდში შემოვიტან მასალას, მათთან წვდომა მექნება თუ არა უნდა გადაწყვიტოს დირექტორატმა, რომელიც თვეში ერთხელ იკრიბება. არაეფექტურის გარდა, ეს კვლევითი საქმიანობის პირდაპირი შეზღუდვაა. იმავე დადგენილებით ამ ყველაფერს ისიც დაემატა, რომ პროექტებთან დაკავშირებით ყველა ნაბიჯი ისევ დირექციის მიერ უნდა გაკონტროლებულიყო. ეს აკადემიური, სამეცნიერო საქმიანობის პირდაპირი შეზღუდვაა, რამაც ასევე ჩვენი პროტესტი გამოიწვია. ასევე, სამეცნიერო საბჭოს დაკომპლექტების წესმაც, რაც მათ უკანონოდ განახორციელეს. შემდეგ უკვე გამოფენებსაც შეეხნენ. მაგალითად, შუა გამოფენიდან ექსპონატებს ამოიღებდნენ და ვითომ თავის ადგილას აბრუნებდნენ. შეგიძლიათ მოიძიოთ რას უშვრებოდნენ ამ ექსპონატებს. მაგალითად, მარტში ჯანაშიას მუზეუმიდან საირხის ოქროს ნივთები ექსპოზიციიდან ჩამოხსნეს, ყუთებში ჩააწყვეს და ხელოვნების მუზეუმის ავარიულ შენობაში გადაიტანეს. ახლად გახსნილ ბოლნისის მუზეუმის ახალი საგამოფენო სივრციდან ეთნოგრაფიულ მუზეუმში დაბრუნდა ქვის სარკოფაგი და ხის დედაბოძი. ასეთი დამოკიდებულებები შლის მუზეუმს და ცლის თავისივე არსისგან.

საბოლოო ჯამში, .. რეორგანიზაცია გამოაცხადეს. წესით ეს ყველაფერი თანამშრომლებს უნდა გააცნო და ისე დაიწყო პროცესი. ოღონდ სამსახურიდან გაშვება უკანასკნელი რადიკალური ნაბიჯი უნდა იყოს აღნიშნულ გზაზე. მაგ; ეკონომიკურად დაასაბუთო, რომ ფინანსური პრობლემები   მაქვს  და თანამშრომლები უნდა შევამცირო.

- თქვენ ეს არ მიგიღიათ?

- დღემდე რეორგანიზაციასთან დაკავშირებული  არანაირი დოკუმენტაცია არ მიგვიღია, არაერთი წერილისა და მოთხოვნის მიუხედავად. რაღაც არაოფიციალურ ქაღალდზე მოგვაწერინეს ხელი და გვითხრეს, რომ ახლა რეორგანიზაცია იწყება, რასაც თქვენი გათავისუფლება ან პოზიციის ცვლილება შეიძლება მოჰყვესო. თუმცა იქ განმარტებული არ იყო არც რეორგანიზაციის საფუძველი, არც მიზანი და მითუმეტეს არც მისი გეგმა. ხელი ყველამ მოაწერა, ჩავთვალეთ უფრო სტრუქტურული ცვლილებები იქნებოდა, ვიდრე კადრების მასიური წმენდა. მალევე დაიწყო გასაუბრებები, დაგვარწმუნეს, რომ ამ გასაუბრებებს გაცნობითი ხასიათი  ექნებოდა. თუმცა დანიშნული იყო კომისია, რომელსაც ჩვენი კომპეტენცია უნდა შეემოწმებინა. პრობლემა ისაა, რომ ამ კომისიაში არცერთი მეცნიერი არ იყო წარმოდგენილი. იქ იყვნენ არც თუ ისე მაღალი კვალიფიკაციის იურისტები. იყო მაგალითად ბეჟან ოგბაიძე, სამინისტროს გენერალური ინსპექციის ახლანდელი ხელმძღვანელი. შეგიძლიათ მოიძიოთ, ეს ადამიანი ცესკოში მუშაობისას რამდენჯერმე იყო დაბარებული პროკურატურაში ყალბი პირადობის მოწმობების გაცემის საკითხზე. როგორც ჩანს, ბატონი ბეჟანი მერე იქიდან აქეთ გამოუშვეს და მე დოქტორ ნიკოლოზ წიქარიძეს (მუზეუმში მუშაობის ოცწლიანი გამოცდილების მქონეს, რამდენიმე მნიშვნელოვანი კვლევის ავტორი და თანაავტორს, ოთხი ექსპედიციის ხელმძღვანელს) მიწყობდა გამოკითხვას. მით უმეტეს, ამ ხალხს ჩვენ სფეროში კომპეტენციას საერთოდ არ გააჩნია.

- მაშინ რა გკითხეს და რა შედეგით დასრულდა?

- არ ვარ ის კატეგორია, მივიდე და ვეჩხუბო. ახალ ხელმძღვანელობას კონსტრუქციულად ვაკრიტიკებდი იმიტომ, რომ მათი ნაბიჯები სწორად არ მიმაჩნდა. მათ შორის მანამდე ტელევიზიაშიც ახალი ხელმძღვანელობის მიმართ გამოვთქვი კრიტიკული აზრები. მკითხეს, გვითხარი შენ ვინ ხარო. ავუხსენი ყველაფერი, რაც მეხებოდა. მოგახსენეთ, რომ ათი პროექტის მოგება ადვილი საქმე არ არის, სადაც უამრავი ქართველი და უცხოელი მეცნიერია ჩართული. ბოლოს მკითხეს - სამეცნიერო პოზიცია გინდათო? კი, რა თქმა უნდა, მსურს სამეცნიერო კვლევები გავაგრძელო-მეთქი. კარგი, მაშინ რას ფიქრობთ, სამეცნიერო ინსტიტუტები ეროვნული მუზეუმის შემადგენლობიდან რომ გავიდნენო. ახლა, ამას ვინც გეკითხება, საერთოდ არ აქვს წარმოდგენა  რაზე საუბრობს. უბრალოდ არ იცის რა არის მუზეუმი, რა არის კვლევითი ინსტიტუტი და .. ვუპასუხე, რომ რასაკვირველია სწორი არ იქნება, ჩვენ კვლევისთვის გვჭირდება ის კოლექციები - ის თუ იქ დარჩა და მე ცალკე წავედი, ჯერ კოლექციები ვერ შეიძენენ თავის სიცოცხლეს, რადგან ჩვენ ვიკვლევთ და შემოგვაქვს კიდეც ეს მასალა. ამიტომ მათი პოზიცია იყო გაუგებარი და ავუხსენი, რომ სანამ ამაზე გადაწყვეტილებას მიიღებთ, სერიოზული კვლევა უნდა ჩატარდეს-მეთქი. იქიდან ძალიან მშვიდად გამოვედი.

სხვებთან მიმართებაში გასაუბრებას დაკითხვის სახე ჰქონდა. ადამიანებს სპეცსამსახურებისთვის დამახასიათებელი მეთოდებით კითხავდნენ. ჩემ შემთხვევაში ასე არ ყოფილა და განცდა არ მქონდა ვიღაც შემეხებოდა.

მაგრამ მე და ჩემმა კოლეგებმა ვიცოდით, რომ სისტემიდან ბევრი მეცნიერი გაათავისუფლეს. ამიტომ გადავწყვიტეთ, რომ პროფკავშირი დაგვეარსებინა - საქართველოს მეცნიერების, განათლებისა და კულტურის მუშაკთა პროფესიული კავშირი, რათა საკუთარი თავი და ერთმანეთი დაგვეცვა. მინდა ხაზი გავუსვა ერთმანეთის დაცვა გვინდოდა, ჩვენ არავის ვებრძოდით, პირიქით გვებრძოდნენ ჩვენ - დღემდე ასე ვაგრძელებთ. გვინდოდა ჩვენი სამუშაო გარემო გაგვეუმჯობესებინა. პროფკავშირი აპრილში დაარსდა, მანამდე ორი თვე ვიმუშავეთ ორგანიზაციის შექმნისათვის, თავმჯდომარედ მე ამირჩიეს. რის შემდეგაც თავმჯდომარის რანგში ჩემი კრიტიკული აზრი საჯაროდ გამოვთქვი. პროფკავშირების საჯარო პრეზენტაციიდან ორ დღეში, 24 მაისს მე და ჩემ ოც კოლეგას გვატყობინებენ, რომ გაგვათავისუფლეს. გათავისუფლებულებიდან  90% პროფესიული კავშირის წევრია. ხოლო ეროვნული მუზეუმის მოქმედი თანამშრომლებიდან დღეს  120 წევრი გვყავს, სულ 250 წევრი გაერთიანდა ამ პროფკავშირში კულტურის, მეცნიერების და განათლების სფეროებიდან. ამიტომ ჩემი გათავისუფლება დაკავშირებულია კონსტრუქციულ კრიტიკასთან, რადგან  ეს უფრო მტკივნეულია უსამართლო ხელმძღვანელთათვის. პროფესიონალის აზრი გაცილებით უფრო ძლიერია იმ პოლიტიკის წინააღმდეგ, რასაც ისინი ახორციელებენ, ვიდრე ის მეთოდები რასაც თავად იყენებენ, ჭორების და ადამიანებს შორის შუღლის ჩამოგდების მცდელობების სახით. პრობლემა მათთვის იყო ისიც, რომ გასაუბრებაზე მათ მცდელობას მუზეუმი გამოშიგნონ, მეცნიერებისგან საწინააღმდეგო აზრი დავუპირისპირე. მათთვის პრობლემა იყო ასევე ჩემი პროფკავშირის თავმჯდომარეობა, რაც იმას ნიშნავს, რომ როგორც შიგნიდან ასე გარედან ჩვენი წევრების შრომითი უფლებებისთვის უნდა მებრძოლა. ამიტომ სახეზეა კრიტიკული აზრისა და პროფკავშირული საქმიანობის დევნა. მათი პოლიტიკით ეროვნული მუზეუმი სავალალო მდგომარეობაშია და ნადგურდება. მიწისგან აღგვას და მკვდარ არასამეცნიერო დაწესებულებად გადაქცევას უპირებენ ჩვენ დაწესებულებას, ადგილს, სადაც ნახევარი ცხოვრებაზე მეტი გავატარე. ზოგმა ჩვენმა უფროსმა და ღვაწლმოსილმა კოლეგამ კიდევ უფრო მეტი გაატარა.

- სასამართლოში რისი იმედი გაქვთ?

- სასამართლომ წარმოებაში მიიღო  18 სარჩელი, რომელსაც პროფკავშირი და მოკავშირე ორგანიზაციები ვაწარმოებთ. ორ კოლეგაზე შესაგებელი მოვიდა, ახლა დანარჩენებზე ველოდებით. დარღვევებს ვერაფრით ამართლებენ და დოკუმენტებსაც არ გვაწვდიან. რეორგანიზაციასთან დაკავშირებული დოკუმენტებიც მოვითხოვეთ, არ მოგვცეს. ჩვენ ასევე შრომითი დავა დავიწყეთ, მოლაპარაკების მოთხოვნა, სადაც სახელმწიფოს მხრიდან მედიატორი ერთვება. მას წესით შრომისა და ჯანდაცვის სამინისტრო ნიშნავს, რომელმაც ორი მხარე უნდა მოარიგოს. ჩვენ შევხვდით აღნიშნულ მედიატორს, შიგნით რაზე ვისაუბრეთ თქმის უფლება არ გვაქვს, კონფიდენციალურია. მაგრამ ვიცით, რომ მეორე მხარე მედიატორს არ შეხვდა და ამით კანონი დაარღვიეს. ახლა ვცდილობთ სამინისტროს პოზიცია გავარკვიოთ, ასევე მედიატორის საბოლოო ანგარიშის შედეგი.ეს ყველაფერი იმაზე მეტყველებს, რომ არცერთ პლატფორმაზე არ გვესაუბრებიან. მართლები რომ ყოფილიყვნენ, დაგვიჯდებოდნენ და დაგვისაბუთებდნენ. ყველა მიმართულებით წააგებენ. ასევე გაფიცვის უფლებაც გვაქვს. გვსურს ეს ყველაფერი მოლაპარაკებით გადაწყდეს.

ასევე, პროფკავშირის პირველივე შეხვედრაზე გადავწყვიტეთ, რომ პოლიტიკურ პარტიებთან  კომუნიკაცია არ გვექნებოდა. მივმართავ მთავრობას - ისეთ რაღაცებს აკეთებს კულტურის სამინისტროს ხელმძღვანელობა, რომ მთელი სამეცნიერო საზოგადოება გადაიმტერა. ჩაშალეს საქართველოსთვის უდიდესი მნიშვნელობის მქონე პროექტები, რომლითაც ქვეყანა ამაყობდა - უძველესი ღვინის პროექტი, ნეანდერტალელების კვლევის, უძველესი ძაფის და უძველესი ჰომინიდების კვლევითი პროექტები, ფერხდება ქრისტიანული უძველესი ძეგლების კვლევა და ისინი სერიოზული დაზიანების საფრთხის ქვეშ არიან. საფრთხის ქვეშ არის ჩვენი საგანძური. ასე თუ გაგრძელდა შემდეგში ჩვენთან აღარავინ ითანამშრომლებს და ფულს აღარ ჩადებს ამ საქმეში. განადგურდება ჩვენი კულტურული მემკვიდრეობა. ქვის ხანის არქეოლოგია ფაქტობრივად განადგურდა, რადგან ამ სფეროში სულ თითზე ჩამოსათვლელი ადამიანები ვმუშაობთ და უმეტესობა გამოგვაგდეს ყოველგვარი ახსნა-განმარტების გარეშე. დღეს ეს კვლევები პარალიზებულია.

მოკლედ, აღდგენას და განაცდურის ანაზღაურებას ვითხოვთ. თუ სამინისტრო პროცესებს ისევ წააგებს და გადახდა სახელმწიფო ბიუჯეტს მოუწევს, ამაზე პასუხს არავინ აგებს, მაშინ ისევ ძველ დროში დავბრუნებულვართ. ასევე, პროცესში ჩართული ჩვენი კოლეგების, დაშინება და შანტაჟი მიმდინარეობს და მას ჩვეულებრივი პროკურატურის, სპეცსამსახურებისა დაკაგებესმეთოდებით ახორციელებენ. აქციებზე გამოსულ ადამიანებზე ფსიქოლოგიურად ზემოქმედებენ. ვიცით წინა ხელისუფლებამ ასეთი მეთოდებით როგორ დაამთავრა. ახლანდელი ხელისუფლება წინა ხელისუფლებას მწვავედ აკრიტიკებდა იმაზე, რასაც დღეს კულტურის სამინისტროს ხელმძღვანელობა ასე ნათლად და დაუფარავად ახორციელებს.

და კიდევ ერთი - ჩვენ რომ გამოგვყარეს, თვითონ დირექტორატში ხელფასები გაიზარდეს. .. რეორგანიზაციის დოკუმენტებს ამიტომაც არ გვაძლევენ; ფული არ გვაქვსო რომ ეთქვათ, მაშინ ჩვენი გაშვების შემდეგ ხელფასი თვითონ როგორ მოიმატეს? ანუ ფულის პრობლემა მანდ არ არის და არანაირი იდეური რეორგანიზაცია არ მიმდინარეობს. უბრალოდ სისტემის მოშლა და სასურველი, მორჩილი ზონდერ კადრების დანიშვნა სურთ თანამდებობებზე. ვიმედოვნებთ ეს ხელისუფლება გონს მოეგება, ერთი ადამიანის ხუშტურებს ჩვენი საამაყო კულტურული მემკვიდრეობა არ ანდა გადავაყოლოთ. ეროვნული მუზეუმის მოშლას ჩვენი იდენტობა თან მიყვება. 

 

პოპულარული სტატიები
„გერმანიამ ჩვენზე მორალურ-ფსიქოლოგიურადაც უარყოფითი გავლენა იქონია...“
როგორ მივიღოთ პასუხისმგებლობიანი თვითმმართველობა და ძლიერი საზოგადოება

მიტინგით ჩახშობილი მოწყალების მთხოვნელთა ხმა ვაკეში
 
ვიდეოები
Power Trip 
Video screenshot
გამოკითხვა
 


სპონსორები

2023 ყველა უფლება დაცულია